ดีจ้า ทักทายกันประจำ...สามเดือน
 
ปล. F5 กันก่อนนะจ๊ะ 
ปล.อีกรอบ เอนทรี่นี้อุดมด้วยตัวอักษรเพ้อๆและภาพที่ดองไว้เยอะมากๆ อาจโหลดโหดฮะ

( ต้นปีนี่ตั้งใจว่าจะอัพอย่างน้อยเดือนละครั้ง กลายเป็นสามเดือนครั้งซะแล้ว) 
 
แต่เดือนที่ผ่านมาไม่ได้ตั้งใจเลยนะที่จะหายดับลับไปเนี่ย
แบบว่าได้มีโอกาสได้ใช้ชีวิตหรูๆ จู่ๆก็มีน้ำมาลั้ลลากลางอยู่กลางบ้าน
สามสิบกว่าวันที่ผ่านมานี้ ได้ดื่มด่ำกับชีวิตผู้ประสบภัยเต็มอิ่มดั่งที่เลือกไว้
(จะให้บุพการีอยู่บ้านเดียวดายก็ใช่ที่ อย่างไรเสียบ้านก็มีสองชั้น เอาน่ะ ..สักตั้ง)
 
 
แต่...ขอให้เป็นครั้งเดียวในชีวิตเหอะ รอบเดียวพอ
 
 
..และ..
 
น้ำมารอบนี้ทำให้รู้อะไรหลายๆอย่าง..
อะไรดีๆเป็นสาระกับสังคมหลายๆคนคงเคยพูดได้ยินได้ฟังกันมามากแล้ว
ก็ขอพูดถีงในมุมเล็กๆ ส่วนตัวบ้างก็แล้วกัน
(ก็ไวรัสเป็นเพียงหน่วยเล็กๆของจักรวาลเองนี่)
 
ยกตัวอย่างเบาๆเป็นบ้างข้อเนอะ
 
อย่างแรกเลยคือได้มีสระน้ำส่วนตัว ...
แต่ก่อนไปถีงขั้นนั้น ชีวิตจะหรูหราขึ้นเรื่อยๆตามลำดับ
 
เริ่มจาก..ได้มีบ้านริมคลอง (น้ำมาเองไม่ต้องขุด) พื้นรอบๆบ้านยังแห้งอยู่ (บ้านสูงกว่าถนน)
วันต่อมา... ได้มีบ้านริมหาด(น้ำจืด ..ยังวันแรกๆยังไม่เน่ากลิ่นยังรับได้)
วันถัดมา...ได้มีบ้านกลางน้ำ...(พี่ท่านมาประชิดรอบตัวบ้านแล้ว น้ำเริ่มเน่าคราบน้ำมันลอยเต็ม)
 
ในวันนี้นี่เองที่คุณน้ำได้พัดพาสัญญาณเน็ตลาจากไวรัสไปตลอดหนึ่งเดือนล้นๆ
และหนึ่งวันให้หลัง.... ได้มีสระส่วนตัว ...น้ำกลางบ้าน..
 
 
 
 
นั่นเองที่ทำให้รู้อีกว่า... ไวรัส มีอาการ เสพติดอินเตอร์เน็ตขั้นรุนแรง สมควรอย่างยิ่งที่ต้องบำบัดด่วน
สามสิบกว่าวันที่ได้เห็นหน้าค่าตาสัญญาณเน็ต ทำเอาทุรนทุรายไปลายตลบ
ปกติมีไว้ก็ไม่ได้ทำอะไรมากแต่พอขาดเธอไปใจพลันจะสลายในบัดดล
 
ขอแค่เห็นเสาสัญญาณก็พอแล้ว
 
และตั้งแต่คุณน้ำพาเน็ตวิวาห์เหาะหนีไวรัสไปนั้น..
ก็เกิดอาการ กินน้อยไม่ได้ นอนน้อยไม่หลับ
 
วันๆได้แต่นั่งเวิ่นขุดหนังสือมาอ่าน เพ้อเหม่อถีงเกมที่กดค้างไว้(ไม่ใช่ๆ)
 
ก็ได้โอกาสเอาหนังสือในตู้มาจัดใหม่(ไม่ขนออกมาก็เปียกหมดสิจ๊ะ)
และได้ค้นพบว่า..ซื้อหนังสือซ้ำเล่ม และเว้าแหว่งเป็นจุดๆหลายเรื่องมาก
นั่งทำรายชื่อซื้อมาซ่อมให้สมบูรณ์ซะเลย
 
แต่จนวันนั้นถีงวันนี้ ... ยังเก็บไม่หมดเลยฮร่ะ ไม่เข้าใจว่าทำไมตอนเก็บหนังสือมันเกินตู้ =*=
 
แต่ใช่ว่าจะนั่งเวิ่นอย่างเดียว ..ในเมื่อเวิ่นเน็ต กดเกม ดูเมะ อ่านสปอยไม่ได้
ก็ฝึกพื้นฐาน และ ลงสีฆ่าเวลาซะเลย
อันนี้ลูกกะตาร้อยกว่าแบบ (แอบเนียนขี้เกียจหลายแถวอยู่)

 
ทรงผม..กี่แบบไม่รู้ลืมแล้ว ตั้งใจว่าจะไว้อ้างอิงตอนออกแบบออริฯ
แต่พอถีงเวลาวาดจริงๆก็ทรงเดิมๆซะงั้น
 
 
แล้วก็ฝึกวาดท่าโพสตามประสาไวรัสง่อยๆ
เอามาแต่ที่อยู่ในสมุด(และพอดูได้) ส่วนที่วาดในเศษกระดาษช่างเถอะอับอายเป็นล้นพ้น
 
 
ซีจีเพ้อๆก็ไม่มากเท่าไร่ และพอน้ำลงเลยแอบสงสัยว่า ...
เอาเวลาไปทำอะไรหมด ออกไปไหนก็ไม่ได้ เรือก็ไม่มี อ่านหนังสือเก่าๆก็วันละเรื่องเองนะ
 
เริ่มด้วย... เอิ่ม
 
 
พยายามจะฝึกลงสีแบบทับเส้น แต่จมูกลงสีแบบนี้ยากชะมัด
จนปัจจุบันก็ยังไม่ดีขึ้นสักนิด
 
อันนี้จริงๆเป็นหลายภาพวาดเวิ่นฝึกลงสีเลยเอามาต่อๆกัน
(ขี้เกียจอัพหลายรอบ หุหุ) มีบางภาพเป็นภาพเก่าก่อนน้ำขึ้น
แบบว่าแหว่งๆมันแลดูไม่ดีอ่ะ
 
 
 
เปเตช ไรวาปู่กับเหลนสาว คาดัช และบีไวล์(ผมเขียวๆมีเขากระบือสีทองอร่าม)
ตั้งใจจะให้เป็นตัวละครในนิยายที่ ..พยายาม.. จะแต่ง
พลอตมีหมดแล้วจนจบแต่แต่งไม่ออกสักที สงสัยอยู่ว่ามันจะได้เขียนสักตอนรึเปล่ากระทั่งบทนำ..
 
หนุ่มน้อยที่แลบลิ้นนั่น ชื่อ โทน เป็นตัวละครที่เกิดมาเพื่อตายตั้งแต่ยังไม่โต
แลจะไม่ได้เกิดไปมากกว่านี้แล้วละตัวนี้น่ะ
เป็นเพื่อนสมัยเด็กของนุ้งเอิบ ณ เดธรูน (หายกันไปหมดแระ)
 
 
น้องเอิบฮะ กันลืมหน้า (ไวรัสแอบลืมไปพักนึง ฮา)
 
ส่วนหนุ่มผมฟ้านั้นคือ คุณเพ่ น้ำ
เพ่เมะทะลวงมาทุกจังหวัดทุกซอกซอยเพ่ท่านไปหมด
 
และไหนๆก็ต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน... พี่น้ำท่านมาสามวันเองนะ ..

กลายสภาพเป็น นาย น้ำเน่า หนุ่มตัวดำๆข้างๆนั่นแล..
ก็นะไหนๆจะต้องอยู่ด้วยกันนานๆ ก็ขอเป็นหนุ่มหน้าตาพอดูได้สักหน่อยก็แล้วกัน
 
สามวันแรกกลิ่นตัวนายน้ำเน่านี่ให้อารมณ์แม่น้ำเจ้าพระยาที่รักมาก
แต่วันที่สี่ผ่านไป...จะเหม็นไปไหน คราบน้ำมันก็ลอยเต็มไปหมด (งั้นจงดำไปซะ)
 
 
ต่อมาก็ฝึกลงสีผิวกับผม (เลยเนียนทำเฮดใหม่ซะ)
 
 
ภาพนี้ทำในช่วงน้ำขึ้นเต็มที่ สูงสุดเท่าไหนเท่านั้น มีปลามาแหวกว่ายในตัวบ้านสนุกสนาน
เสียแต่ตัวเล็กไปหน่อยไม่งั้นจับทอดกินแล้ว ฮึ่ม!!!
 
อันนี้สิช่วงที่ไวรัสเพ้อสูงสุด
 
โปรดอย่าถามว่าคืออะไร แบบว่าเพ้อออออออ
 
 
 
ส่วนภาพอื่นๆตุนไว้แปะตามเทศกาลล่วงหน้า ไว้ถีงเวลาแล้วค่อยมาแหมะ
 
และเมื่อเห็นแผ่นดินวันแรก..
 
 
หึหึ.. งานที่ดองไว้...ไม่กระดิกเลยสักชิ้นครับท่าน
ปั่นกันตาหูแหก ลุยน้ำออกไปส่งไฟล์ด้วยแผ่นซีดีเพราะเน็ตยังเดี้ยงไม่หายแทบไม่ทัน

ทั้งนี้และทั้งนั้น... หนีงานที่ดองไว้มาเวิ่นตรงนี้...ค้างเติ่งไฟลนวันศุกร์ต้องเสร็จอีกหลายชิ้น
 
.... ...
ก่อนไวรัสจะโดนตีหัวเพราะงานไม่ทันส่ง
ขอลาไปปั่นงานต่อละฮะ
(ไฟไม่ลนสมองไม่แล่นจริงๆให้ดิ้นตาย)
 
 
เจอกันใหม่ปลายๆเดือนเน้อ

Comment

Comment:

Tweet

ฮว๊ากกกกกกกกกกกกก พิมพ์ไปแล้ว เอกทีนดันล่ม กรี๊ดดดด

จำไม่ได้แล้วพิมพ์อะไรบ้าง แต่จำได้ว่า
ตอนฝึกวาดโพสต์ พี่วาดดีมากๆ เลย สัดส่วนดูลงตัวมากๆ
แต่ช่วยเอามาใช้เวลาวาดจริงด้วย ฮาๆๆๆๆๆๆ
อย่าวาดแค่ครึ่งตัวบนเซร๊~

#6 By Ingriz ☆^(o≧▽゚)o on 2011-12-07 22:17

สู้ๆนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะbig smile
เราดีใจมากเลยอะที่ตะเองกลับมา เราเห็นอัพบล็อกแล้วตกใจ รีบมาทันทีเลยหละค่ะ ยินดีต้อนรับกลับมานะค่ะ//กอดรัดฟัดเหวี่ยงไปมา
เราอยากสารภาพผิดเรื่องนึงนะค่ะ พอดีคราวที่แล้วที่พี่ไปขายโดก็อดที่งานเค็ปนะค่ะ เราไม่ได้ไปนะค่ะ เราขอโทดนะค่ะ พอดีติดธุระกระทันหันนะค่ะ เลยไม่ได้ซื้อแจ่ฝากเพื่อนซื้อแล้วนะค่ะ ปรากฏว่าเราไปถามเพื่อนมาว่าซื้อมาอะเป่า เขาบอกว่าเราไม่ได้บอกอะค่ะเลยอดอ่านเรบ//ร้องไห้ ขอโทดจิงๆนะค่ะ
จะว่าไปช่วงปิดเทอมพี่ขยันมาาาากกกเลยหละค่ะ ลายเส้นสวยมักๆเลยหละค่ะขอบอก

#5 By Irie499 on 2011-12-07 22:07

ขยันไปไหมเพ่ สุดยอดจริงๆcry

#4 By Lavenya on 2011-12-07 20:31

ขยันไปไหมเพ่ สุดยอดจริงๆcry

#3 By Lavenya on 2011-12-07 20:30

ไวราสสสสสสสสสสสสส //กระโดดกอด
ก็ว่าปกติก็หายหน้าไปอยู่
แต่รอบนี้หายนานมากผิดปกติ

กลับมาก็ดีแล้ว

ดีจังเลยนะ พอห่างจากเน็ตแล้วได้ลองทำอะไรเพิ่มตั้งหลายอย่าง นี่แช่งให้เน็ตบ้านตัวเองเจ๊งบ้างดีไหม? (หันไปมองแฟน คงจะคลั่งตายก่อน หมอนั่นติดเกม ฮ่าๆๆๆ)

ไว้อัพบ่อยๆ น๊า จะเข้ามาดู big smile

#2 By por_kk on 2011-12-07 15:22

ขยันเกินไปแล้วววววววววววววววววววววว

ตอนหนูหนีน้ำท่วมไประยอง...

*นั่งมองหมาข้ามวัน orz



ปล. น้องควายเปี้ยนไป๋

#1 By ♂•KLV•♀ on 2011-12-07 14:05

RedEvil@Colors5 View my profile

นาฬิกา ราคุ นายจ้างรองแห่งหอโคมแดง โดยคุณน้อง KLV ฮะ

คนนี้นาย(นาง)จ้างใหญ่ ชีนะจัง โดยอินจี๊